كانوا يؤذونه و يكذبون عليه ، و إنّ عمر بن الخطاب في خلافته قال لأبي بن كعب : إنّي قرأت هذه الآية فوقعت منّي كلّ موقع ، و اللّه إنّي لأضربهم و أعاقبهم . فقال له أبيّ : إنّك لست منهم إنّك مؤدّب معلّم . فإن ثبت النزول فيه خاصّة فقد ثبت ، و إلا فالآية متناولة له بالاخبار المتظاهرة عن النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلّم على الخصوص ، منها الحديث المسلسل ، و في بعض رواياته : ( من آذى شعرة منك ) فهو خاصّ له - و في بعضها : ( شعرة مني ) و هي متناولة له لقوله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم في عدّة أخبار : ( أنت مني و أنا منك ) و منها رواية عمر و جابر و سعد و أم سلمة و ابن عباس و أبي هريرة و أبي سعيد و عمرو بن شاس . مقاتل بن سليمان بلخى در تفسير خود گفت : « و الذين يؤذون المؤمنين و المؤمنات به غير ما اكتسبوا » يعنى بدون اينكه گناهى از آنان سر زند . آنان را اذيت مىكنند « فقد احتملوا بهتانا » يعنى آنچه واقع نشده است « و اثما مبينا » گناهى آشكار . گفته شده كه اين آيه دربارهء علىّ بن ابى طالب ( ع ) نازل شده است و اين زمانى بود كه جمعى از منافقان او را اذيت مىكردند و بر او دروغ مىبستند . عمر بن خطاب در زمان خلافت خود به ابىّ بن كعب گفت : من اين آيه را خواندم و در من تأثير كلى گذاشت ، به خدا سوگند آنان را خواهم زد و شكنجه خواهم كرد . پس ابىّ به او گفت : تو از آنان نيستى و تو تعليم دهندهء ادب و علم هستى . اگر ثابت شود كه اين آيه در خصوص على است ، كه ثابت شده و گرنه اين آيه با توجه به اخبار بسيارى كه از پيامبر رسيده ، شامل على هم مىشود . از جملهء آن اخبار حديث مسلسلى است كه در برخى از روايات آن آمده : « هر كس مويى از تو را اذيت كند » كه در اين صورت مخصوص على مىشود ، و در بعضى از روايات آمده : « مويى از مرا » اين تعبير نيز شامل او مىشود ، چون پيامبر در چندين خبر گفته است : « تو از منى و من از تو هستم » از جمله اين روايات ، روايت‌هاى عمر و جابر و سعد و ام سلمه و ابن عباس و ابو هريره و ابو سعيد و عمرو بن شاس است .